Sertifika Ayrıştırıcı

X.509 sertifikaları, TLS/SSL'de kullanılan açık anahtar sertifikaları için standart formattır. Bu araç, PEM kodlu sertifikaları ayrıştırarak konu, veren, geçerlilik süresi, açık anahtar detayları ve uzantıları görüntüler. HTTPS bağlantı sorunlarının hata ayıklaması için gereklidir.

Spesifikasyonlar

Yaygin Kullanim Alanlari

SSL/TLS bağlantı hatalarını hata ayıklama ("sertifikanın süresi dolmuş")
Sertifikanın doğru alan adlarını kapsadığını doğrulama
Yenileme planlaması için sertifika son kullanma tarihlerini kontrol etme
Bir zincirdeki ara ve kök sertifikaları inceleme
Sertifika özelliklerinin uyumluluk gereksinimlerini karşıladığını doğrulama

Ozellikler

PEM kodlu sertifikaları ayrıştırma (-----BEGIN CERTIFICATE-----)
Konu ve veren ayırt edici adlarını görüntüleme
Geçerlilik süresini gösterme (Başlangıç / Bitiş)
Açık anahtar algoritmasını ve boyutunu çıkarma
Konu Alternatif Adlarını (SAN) görüntüleme
Sertifika uzantılarını gösterme (Anahtar Kullanımı, Genişletilmiş Anahtar Kullanımı, Temel Kısıtlamalar)
Yetki/Konu Anahtar Tanımlayıcı görüntüleme
CRL Dağıtım Noktaları ve Yetki Bilgi Erişimi URL'leri

Ornekler

Kendinden İmzalı Sertifika

Deneyin →

Konu Alternatif Adlarına sahip example.com için bir X.509 sertifikası.

Özel Anahtar

Deneyin →

PKCS#8 formatında karşılık gelen bir RSA özel anahtarı.

Ipuclari

Tarayıcıdan sertifika dışa aktarma: kilit simgesine tıklayın > Sertifika > Ayrıntılar > Dışa Aktar.
Bir sitenin sertifikasını şu komutla alın: openssl s_client -connect example.com:443
SAN'lar (Konu Alternatif Adları) tüm geçerli alan adlarını listeler.
Kök sertifikalar kendinden imzalıdır (veren = konu).
Sertifika zincirini şu komutla kontrol edin: openssl verify -CAfile ca.pem cert.pem

Anlama Sertifika Ayrıştırıcı

X.509 sertifikaları, HTTPS bağlantıları için TLS/SSL şifrelemesi, kod imzalama, e-posta güvenliği (S/MIME) ve VPN kimlik doğrulaması sağlayarak internetin güven temelini oluşturur. Bir sertifika, açık anahtarı bir kimliğe (alan adı, kuruluş veya birey) bağlar ve bir Sertifika Yetkilisi (CA) bu bağlamayı dijital olarak imzalayarak onaylar.

Sertifikalar genellikle PEM formatında depolanır — -----BEGIN CERTIFICATE----- ve -----END CERTIFICATE----- işaretçileri arasına alınmış Base64 kodlu DER verisi. Bir sertifika; konuyu (sertifikanın kimi tanımladığı), vereni (kimin imzaladığı), geçerlilik süresini (Başlangıç ve Bitiş tarihleri), konunun açık anahtarını ve kullanımı kontrol eden uzantıları içerir. Konu Alternatif Adı (SAN) uzantısı, sertifikanın kapsadığı tüm alan adlarını listeler.

Sertifika zincirleri, bir uç varlık sertifikasını bir veya daha fazla ara CA aracılığıyla güvenilen bir kök CA'ya bağlayarak güven oluşturur. Bir tarayıcı bir web sitesine bağlandığında zinciri doğrular: sunucunun sertifikası bir ara CA tarafından imzalanmıştır, bu da tarayıcının güvendiği bir kök CA tarafından imzalanmıştır. Kırık bir zincir — eksik ara sertifikalar veya bilinmeyen bir kök — tanıdık "Bağlantınız özel değil" hatasına neden olur.

Sertifika yönetimi, yaygın bir kesinti kaynağıdır. Süresi dolmuş sertifikalar anlık hizmet kesintisine neden olur. Uyumsuz alan adları tarayıcı uyarılarını tetikler. Eksik ara sertifikalar bazı tarayıcılarda çalışır (bunları önbelleğe alabilir veya getirebilir) ancak diğerlerinde ve API istemcilerinde başarısız olur. Let's Encrypt ve certbot gibi araçlarla sertifika süresinin izlenmesi ve yenilemenin otomatikleştirilmesi güvenilir operasyonlar için gereklidir.

Bir sertifikanın ne zaman sona ereceğini kontrol etmek için PEM içeriğini bu araca yapıştırın ve Bitiş tarihine bakın. Komut satırından, yerel bir dosya için openssl x509 -enddate -noout -in cert.pem komutunu veya uzak bir sunucu için openssl s_client -connect example.com:443 komutunu openssl x509 -noout -enddate ile birlikte çalıştırın. certbot, cert-manager veya özel izleme hizmetleri aracılığıyla otomatik izleme, kesintileri önlemek için son kullanma tarihinden çok önce uyarı verebilir.

Kök sertifikalar kendinden imzalıdır (veren, konuya eşittir) ve güven çapaları olarak tarayıcılara ve işletim sistemlerine önceden yüklü gelir. Ara sertifikalar bir kök CA tarafından imzalanır ve uç varlık sertifikalarını imzalamak için kullanılır. Bu güven zinciri kök anahtarı korur — bir ara sertifika ele geçirilirse, kök yerine yalnızca o ara sertifika iptal edilir. Sunucular tam zinciri (uç varlık artı tüm ara sertifikalar) göndermelidir ancak kök sertifikanın kendisini dahil etmemelidir.

Konu Alternatif Adları (SAN'lar), bir sertifikanın geçerli olduğu tüm alan adlarını ve IP adreslerini listeler. Tek bir sertifika, SAN'lar kullanarak example.com, www.example.com ve api.example.com gibi birden fazla alanı koruyabilir. Modern tarayıcılar, alan doğrulaması için Ortak Ad (CN) alanı yerine SAN'ları kullanır. Joker sertifikalar (*.example.com) bir alt alan adı seviyesini kapsar ancak üst alanın kendisini kapsamaz.

Tarayıcılarda çalışan ancak API istemcilerinde başarısız olan bir sertifika, eksik sertifika zincirlerinden kaynaklanan yaygın bir sorundur. Tarayıcılar daha hoşgörülüdür — bazıları eksik ara sertifikaları AIA (Yetki Bilgi Erişimi) getirmesi yoluyla otomatik olarak getirir veya önceden önbelleğe alınmış ara sertifikaları kullanır. curl, Node.js ve Python'un requests kütüphanesi gibi API istemcileri genellikle tam zincirin sunucu tarafından gönderilmesini gerektirir. Sunucunuzun uç varlık sertifikası artı tüm ara sertifikaları gönderecek şekilde yapılandırıldığından emin olun ve zincirin tamamlandığını doğrulamak için curl -v veya openssl s_client ile test edin.

← Tum araclara don